Etrafımda ki herkes birini özlüyor bu günlerde...
Kısacık ama en değerli anılarını anlatırken buluyorum hepsini.
Mevsim biraz hüzün bırakmış gibi topraklarımıza. Kavuşulması güç ayrılıklarımızı hatırlatıyor bize gökyüzü.
Şimdi uzak köşelerine sürgün düştüğümüz o insanları özlemek, bir armağanmıdır, ceza mı bilmiyorum.
Hiç var olmasalardı daha mı iyi olurdu ?
Yoksa ,yoklukları mı bu kadar büyüttü bizleri ?
Bunu da bilmiyorum...
Bildiğim tekşey gelecek zamanlarda da ,bu günlerin geçmişe ait olacağı...

0 yorum:
Yorum Gönder