Mutlu bir adam,haki yeşil takım elbisesiyle gülümseyerek geçti kapının önünden.
Az önce en büyük derdinden kurtulmuş ,en özlediğine kavuşmuş,en zor sorusuna cevap bulmuş gibi.
Elleri pantolonunun ceplerinde, neşeli adımlarının kaldırıma yaydığı seslerle.
Hafif yağmur çiseliyor,umurunda değil ,fırtına çıksa onuda umursamaz belli.
Ne güzel bir gün dedim kendi kendime.
Mutlu bir adam geçti az önce kapımızın önünden.
Tam şuradan , üç metre ötemden.
O kadar yakındım mutluluğa, o kadar dokunulası.
İlla mutluluk sizde olmalı demek değil ki ,bazen başkasının mutluluğuda umutsuzluğunuzu delip geçiyor aniden...
0 yorum:
Yorum Gönder