Zaman şimdilerde hızla akıp geçiyor çünkü yetişemediklerim var hayatın içinde.
Geç kaldığım buluşmalar,vaktinde ulaştırılamamış mektuplar, giremediğim süretler var.
Zaman şimdilerde dosttan çok , rakip gibi dikiliyor karşıma.
Bu amansız meydan okumaya erişmem olanaksız, durup dinlenmek, nefeslenmek olanaksız.
Oysa ki bir akşam vakti,eski bir taş evin önündeki asırlık dut ağacını seyrederken seninle, dursun istiyorum zaman.
Tüm geç kalmışlıklarıma yenilmiş olsamda , artık herşey için çok geç olsada.
Umut , yokuş aşağı kahkahalarla koşan çocuğun adı olsada.
Dursun istiyorum zaman.
Senli herhangi bir anın sonrası olmasa da olur bundan sonra....
0 yorum:
Yorum Gönder