bozkır...

Seni hatırladım heykellere dokunurken dedi, ondan aradım ...
Bana çok uzak bir bozkırın ortasından , yok olmuş bir uygarlıktan geriye kalanların arasından .
Şimdi sen burda olsaydın, bunlara dokunur, izler oturur ağlardın dedi.
Elbette.
O bozkır çocuklar büyüttü bana.
Sevdiğim, aşık olduğum, öldürdüğüm , sonrada kıyamayıp dirilttiğim çocuklar.
Geçmişimden tek iz kalmasın istedim .
Bazende geçmişim , hiç geçmemiş olsun istedim.
Taş kesilsin istedim bedenim, bir zamanlar var olduğumun tek kanıtı , katılığım olsun istedim.
Hatta bazen lüzumsuz bir uygarlık olayım istedim.
Beni bulan arkeologların boğazında düğüm mesela.
Elbette ağlarım.
Ben orda öldüm .
Bozkır rengi bir gün batımında.
Çocuk kral öldürdü beni, yarası sol yanımda.