Tek bir güne sıkıştırılmış kocaman aşklarımızın vitrinlerdeki rengi olsada kırmızı, hepimiz biliriz ki karadır sevdalarımız.
Dillendirilmemiş cümlelerle birlikte en derinimizde yatar usulca.
Daha az zararla atlatılması gereken doğal felaketimiz olmuştur artık sevmek.
Bir öncekinde edinildiği sanılan onca bilgiyle, belki biraz daha ağır adımlarla, belki biraz daha küstahça yol alırız bir sonraki sevgiliye.
Kaç kişiyle birlikte gidilir diğerine, kaç kişiyle gelirler yüreğimize düşünmeden. Oysaki hep birlikte umut etmiş, hep birlikte incinmiş, hep birlikte içimize sığdıramadığımız kalplerimiz kanatlanmış, hep birlikte ağlamışızdır, başka suretlerle.
Aşkı yaşayamayanlar dert yanarken dibimizde, acımızla göz göze gelip, 'Olmayanın bir, olanın bin derdi var' demişizdir.
Sevdiğimiz dertler edinmiş, dertlerimizi ardımızda bıraktığımızı sanıp yenilerine yürürken kalabalıklaşmış, yorulmuşuz belliki.
Yinede yorgunluğumuzun bir anlamı olmalı...
0 yorum:
Yorum Gönder